Jak to się zaczęło…

Drużyna powstała w 1988 roku z inicjatywy, dh hm Władysława Andrzejewskiego, który samodzielnie prowadził drużynę do 1991 r. We wrześniu 1991 r. dołączył dh Krzysztof Ostrowski, który pracuje z harcerzami do dzisiaj. Pomysł na powstanie drużyny o takim profilu narodził się podczas obozu w Próchnówku (na Wale Pomorskim), kiedy to ok. 10 harcerzy z 5 Drużyny Harcerskiej przy Szczepie nr 2 im. „Szarych Szeregów”, przyłączyło się do obozu harcerzy z Trzcianki. Podczas tego obozu harcerze przyglądali się zajęciom wodniaków z Trzcianki biorąc jednocześnie w nich udział – nauka pływania, szkolenie ogólnożeglarskie, szkolenia na patent. Zajęcia te tak bardzo spodobały się wronieckim harcerzom, że sami postanowili stworzyć drużynę o podobnym profilu. I tak powstała 5 Wodna Drużyna Harcerska, której pierwszym elementem tradycji stały się obozy w Próchnówku, – czyli w miejscu, gdzie cała przygoda z żeglarstwem się rozpoczęła.

Grupa „zapaleńców” przystąpiła do pracy pozyskując nowych członków do drużyny i starając się o miejsce, które można by było przeznaczyć na harcówkę i bazę. W 1991 roku Fabryka Kuchni PREDOM Wromet przekazała jako darowiznę dla Szczepu nr 2 hangar oraz sprzęt pływający i ratowniczy, który był na wyposażeniu ośrodka nad jeziorem w Samołężu, a z którego harcerze korzystali już podczas sezonu. Tak, więc drużyna otrzymała upragnioną bazę. Do tej pory harcerze korzystali ze sprzętu wypożyczonego od Harcerskiego Ośrodka Wodnego w Trzciance. Obecnie jednak mamy już własny sprzęt i bazę, której pełna nazwa brzmi: Harcerski Ośrodek Wodny „Ringabulina” w Samołężu. Hangar służy drużynie jako ośrodek szkoleniowy oraz baza socjalna i noclegowa.

Członkowie drużyny oprócz działalności statutowej zajmują się właśnie nauką i doskonaleniem umiejętności żeglarskich. Mocną stroną drużyny jest pomoc kilkunastoosobowej grupy przyjaciół drużyny (rodzice, byli harcerze). Drużyna otwarta jest dla uczniów szkół podstawowych, gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych. Warunkiem przynależności do drużyny jest zgoda rodziców, systematyczne uczestnictwo w zajęciach i przestrzeganie regulaminu bazy. Praca przebiega w ściśle określonym rytmie: od października do marca – szkolenie teoretyczne i praca przy remoncie sprzętu, od kwietnia do września – szkolenie teoretyczne i praktyczne w Samołężu. Od wczesnej wiosny do jesieni trwa szkolenie praktyczne obejmujące podstawy teoretyczne z zakresu żeglowania, budowy jachtów, przepisów żeglugi i prac bosmańskich. Wiele czasu instruktorzy przeznaczają na praktyczną naukę samodzielnego sterowania jachtem. Najmłodsi harcerze-żeglarze,  w wieku 8-10  lat, pierwsze kroki stawiają na jachtach  klasy Optimist, Harcerze starsi posiadający większą wiedzę i umiejętności „przesiadają” się na jachty klasy Cadet i „470” oraz Omega. Natomiast ci z harcerzy, którzy są bardzo ambitni i złapali tzw. żeglarskiego bakcyla mają możliwość zdobywania stopni żeglarskich.

Biorą oni udział w szkoleniowych obozach żeglarskich  w Próchnówku nad jeziorem Bytyń koło Wałcza. Do roku 2012 stopień sternika jachtowego uzyskało 7 osób a stopień żeglarza w historii drużyny kilkadziesiąt osób . Uwieńczeniem całorocznej pracy jest obóz żeglarski w Próchnówku, gdzie harcerze zdobywają, patent żeglarski i uzupełniają posiadane już umiejętności. Drużynowy układa, na każdy rok działalności drużyny, ramowy plan zamierzeń,  w którym wyszczególnia zadania do realizacji dla swoich harcerzy. Najbardziej doświadczeni żeglarze odbywają rejsy morskie oraz śródlądowe m.in. Wielkie Jeziora Mazurskie, pojezierze Ostródzko- Iławskie, jezioro Drawskie, Solina, Bytyń, Wdzydze.

W zgodzie z tradycją harcerską bierzemy udział w licznych imprezach harcerskich i społeczno-kulturalnych organizowanych na terenie naszego miasta, w obchodach świąt narodowych, w rajdach, biwakach, obozach, które niejednokrotnie sami organizujemy. Do tradycji drużyny należy też uroczyste przyjęcie chętnych w szeregi 5WDH, składanie Przyrzeczenia Harcerskiego oraz chrzty „szczurów lądowych” zwane neptunaliami.